ARTI, DE PRONKKAMER ABSTRACT

Abstract, als kunstvorm, is een stroming die kort na 1900 zich heeft ontwikkeld en thans een rotsvaste waarde in de kunst is. Als-dat er geen abstracte zou bestaan is on-voor-stel-baar.

Gezien door de ogen en de hand van de kunstenaar is het werken aan abstract, concentratie, verdieping, kleine en grote veranderingen, en een onbeschrijfelijk genoegen.  Voor de kijkers kan abstract, ontroering oproepen, zoals muziek dat kan. Geheime genoegens en ontroering, het is vanaf 13 juni in de Arti-pronkkamer te bewonderen.  En het is gezond om naar kunst te kijken, bestel er Soep met een Boekje bij. Met een beetje geluk krijg je de catalogus Abstract cadeau. Abstract is ook troost.

Deelnemers

Pietertje van Splunter 
Mijn schilderijen onderzoeken kleur als autonome aanwezigheid en als een universele, niet-talige vorm van communicatie. In deze serie dienen kleurstaalkaarten als vertrekpunt, waarna hun vaste ordening tijdens het schilderproces wordt losgelaten. Zo ontstaat een spanningsveld tussen controle en intuïtie, systeem en spel.

Maria Schilder 
‘De herinnering is een voorrecht.
Wat er gebeurt heeft geen begin,
geen einde en geen samenhang.
Alleen als ik mij omdraai zie ik het kruispunt,
de afslag die ik nam.’
Michael Zeeman

Dick Tuinder 
 GARK PYDOE

Sing snarkend
o flinsterdom!
drempel hemel,
sing snarkend,
zonne tepel;
gark pydoe,
gark padasz!

Wieee de boes,
Wieee de boesz!
Hang na rekel,
drink lust en
metsel gier;
gark pydoe,
gark pajadah!

In hokselbond,
joenait de zool!
meerendal de bel,
feier het getuig
in sommendom;
gark pydoe,
gark, gark, gark....Snaterzang!

Hoe!

(Door Willem Halbertsma)

Tom van de Oudeweetering 
Ik toon vier foto’s, gemaakt in Amsterdam. Hierbij gebruik ik de gracht als spiegel.

Het water gedraagt zich als een dansende spiegel die, door zijn beweging, het herkenbare vervormt tot iets met totaal andere kwaliteiten.

Jochem Houweling 
Abstract omdat het de meest eerlijke vorm van schilderkunst is, misschien.

Ido Vunderink 
De schilderijen die ik in ‘Abstract’ laat zien zijn uit de serie ‘Clear-cut works about the cross and other objects’. Ze zijn in olieverf uitgevoerd op linnen, gemonteerd op restanten meubelplaat. De maat en de vorm komen dus deels willekeurig tot stand. Soms heb ik ze monochroom beschilderd, soms volgt de kleur de vorm en soms juist niet. Deze keuze komt meestal na lang aarzelen en dan plotseling en intuïtief tot stand. Daarover heb ik dus niet veel te zeggen.

Jan van der Pol 
Mijn schilderijen zijn een verslag van mijn zien, kijken naar wat niet al en het peinzen daarover en de bevindingen die daar dan weer uit opborrelen’.

AZIZ 
Aziz Becha creëert met vorm en kleur een fascinerend trompe-l'oeil-effect dat de kijker subtiel desoriënteert. Het kunstwerk speelt met je waarneming: is het louter kleur op een vlak? Of tast je werkelijk een verborgen diepte af?

Bob Bunck 
Op de expo Abstract, toon ik geen Abstract werk, maar werken OVER Abstracte kunst. 

Maarten Ploeg (1958-2004)
De drie kleine schilderijen van Maarten zijn vermoedelijk rond 1987-1988 ontstaan. In die periode begint Maarten met de Amiga-computer waarvan hij hoopt dat die hem abstract kan leren schilderen. Vooral de gradiënt tool van Deluxe Paint (later ook in combinatie met de color-cycle functie als basis voor zijn computerwerken) inspireert hem.

Willem Gorter 
Tekenen is, zoals leven, bewegen, maar dan op een plat vlak en in mijn geval met een penseel en zwarte aquarelverf; als dagelijkse activiteit, op klein formaat handgeschept papier.

Lex ter Braak 
Mijn werk behelst The Alphabet of Lost Order. Het wil de verstarde vorm en betekenis van letters, woorden en beelden openbreken om hun onderliggende fluïde werelden zichtbaar te maken. Elk werk is zo te zeggen een wak in het dichtgevroren oppervlak van de verleden tijd.

Erik Romme 
‘de abstracte werkelijkheid’

Door BlackLivesMatter protesten in de USA werden etalages uit voorzorg met panelen dicht getimmerd. Daarop waren weer actieleuzen gespoten. Die werden weer overgeschilderd door de autoriteiten. Carrie Mee Weens fotografeerde deze beelden…

Reinder van der Woude
2 werken uit de 12-delige serie 'Love supreme'

Speciale inspiratiebron was - zoals de titel al suggereert - de muziek van John Coltrane. Met name de vele rollende twinkelende over elkaar heen buitelende en stromende saxofoonnoten. Schilderijen als concert.
Behalve dat alle  schilderijen uit de serie een cijfernummer hebben, hebben ze ook nog een eigen titel, als een handreiking naar iets buiten het schilderij. De kijker mag natuurlijk ook gerust in een andere richting denken.

Beeld: Henrik Barends