Flexible Frameworks

[gallery ids="2548,2549,2550,2551,2552,2553"]

Grote gebeurtenissen zoals rampen en terrorisme eisen constant onze aandacht op. De ‘gewone’ dagelijkse gebeurtenissen krijgen veel minder vaak een plek voor het voetlicht. Vaak worden ze gezien als onderdeel van een groter geheel en wordt hun betekenis gereduceerd tot een vroeg teken van een uiteindelijke ‘grote’ gebeurtenis. Maar hoe onbelangrijk zijn ze eigenlijk? Wat kan een simpele beweging van een hand ons vertellen over de manier waarop we tijd ervaren? Wat gebeurt er als we specifieke situaties uit hun grotere context halen? Hoe ver kunnen we gaan in het definiëren van de onderdelen waaruit een situatie bestaat? In de tentoonstelling Flexible Frames wordt er gekeken naar mogelijke strategieën om de hedendaagse vluchtigheid het hoofd te bieden.

Deelnemende kunstenaars zijn Esther Brakenhoff, Hanne Lillee, Anne-Marie van Meel, Nicoline Timmer en Robbert Weide. Zij hebben allen een fascinatie voor de schijnbaar onbelangrijke dagelijkse gebeurtenissen, maken op een subtiele manier gebruik van materiaal en hun werk heeft een tactiele kwaliteit. Curator van de tentoonstelling is Anne-Marie van Meel, een van de deelnemende kunstenaars.

Symposium bij Flexible Frameworks 11 september 2015 om 19.30 uur. Voertaal: Engels

Over nabijheid

In de huidige media- en consumptiemaatschappij is ons contact met gemeenschappen en objecten vluchtig geworden. Veel van wat we beleven is virtueel en de tastbare ervaring verdwijnt langzaam uit ons leven. Raken we losgezongen van de wereld van de objecten, ontworteld van de gemeenschap die we met de ander sluiten? Is het wenselijk om dit weer een vorm te geven en welke vormen zijn hiervoor denkbaar? Hoe kunnen we nabijheid creëeren?

In het symposium wordt er gekeken naar mogelijke strategiën om deze vluchtigheid het hoofd te bieden. Daarvoor worden voorbeelden uit de kunstgeschiedenis, de filosofie en de huidige kunstenaarspraktijk besproken.

Drawing Closer

Kunsthistorica Fanny Kuitenbrouwer behandelt het belang van de tekening voor ons contact met de wereld. Van kennisoverdracht tot het smeden van gemeenschappen, van ontwerpen tot interpretaties van de wereld: de tekening staat aan de basis van hoe de mens de wereld ervaart en vormgeeft. Een tekening is te zien als een brug tussen de mens en de wereld om hem heen, het vergroot de nabijheid tot objecten en anderen. Door een tekening maken we ons de wereld eigen, kijken we nauwkeuriger en kunnen we een ander laten zien wat we bedoelen. Met voorbeelden uit de kunstgeschiedenis belicht zij deze verschillende aspecten van de tekenkunst en behandelt hoe in elke periode een andere inhoud werd gegeven aan de tekening.

Levinas en de gevaren van (het einde van) gemeenschap

Chantal Bax, filosoof verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen, gaat in op het gedachtegoed van de Frans-Litouwse denker Emmanuel Levinas (1906-1995). Levinas staat bekend als de filosoof van de radicale ander. Zijn werk kan echter ook gelezen worden als een poging het einde van de notie van gemeenschap in te luiden. We kunnen volgens Levinas immers alleen recht doen aan de ander als daadwerkelijk ander door hem als een uniek persoon te zien die niet gereduceerd kan worden tot zijn lidmaatschap van een bepaalde etnische of religieuze groep. Hiermee lijkt Levinas een theorie van menselijke (co-)existentie te bieden die niet langer gebaseerd is op een onderverdeling van mensen in verschillende gemeenschappen. Levinas toont echter onbewust aan dat het afstand willen nemen van elk begrip van gemeenschap evenmin zonder gevaren is. In plaats van de notie van gemeenschap achterhaald te verklaren, kan het dan ook beter van een nieuwe uitleg worden voorzien.

Artist talk: Robbert Weide