Burden of Proof - Rob Renoult

In de tentoonstelling Burden of Proof presenteert Rob Renoult werken die verwijzen naar zijn afkomst en naar de geschiedenis waarvan hij deel uitmaakt. De materialen en vormen die hij gebruikt, geven inzicht in zijn blik op de wereld, niet alleen op het verleden maar vooral op het heden. Door de keuzes die hij maakt en de combinaties die hij samenbrengt, ontstaan beelden die de toeschouwer onmiddellijk naar een andere werkelijkheid voeren.

Dat effect wordt in de eerste plaats bepaald door zijn materiaalgebruik. Renoult probeert in zijn werk zoveel mogelijk gangbare of conventionele oplossingen te vermijden. Voor hem is een schilderij nooit slechts een plat vlak, maar een basis waarop hij driedimensionale elementen toevoegt, zoals houtsnijwerk uit Azië of Afrika, Indonesisch textiel of andere objecten die een eigen verhaal meedragen. Door deze assemblages ontstaan gelaagde constellaties waarin verleden en heden elkaar kruisen.

De titel van de tentoonstelling verwijst naar een werk dat hij enkele jaren geleden maakte. Dit beeld toont een Amsterdams grachtenpand op het hoofd van een zwarte Afrikaanse vrouw, een krachtige metafoor die op meerdere manieren kan worden geïnterpreteerd. De meest voor de hand liggende verwijzing is dat Amsterdam zijn huidige rijkdom mede heeft opgebouwd “op de hoofden van Afrikanen”, een erfenis die tot op de dag van vandaag voelbaar is. Wie dichterbij komt, ruikt de geur van kruidnagel, een subtiele verwijzing naar de koloniale specerijenhandel uit de Oost, eeuwenlang een bron van macht en welvaart. Renoult benoemt deze geschiedenis niet expliciet, maar laat haar resoneren in de spanning tussen object, materiaal en betekenis.

In de tentoonstelling zijn ook beschadigde beelden te zien die Renoult presenteert als een ‘voorstadium van herstel’. Je zou dit kunnen beschouwen als een vorm van The Repairshop. In een tijd waarin voormalige koloniën hun kunstschatten terugvragen, soms met klem, krijgt deze handeling een symbolische lading. De reparatie verwijst naar het verlangen om cultureel erfgoed, ook in de persoonlijke en huiselijke sfeer, opnieuw in ere te herstellen, hoe onvoltooid dat proces ook is. Dit onvoltooide repareren markeert een zoektocht naar herstel die zowel fragiel als noodzakelijk is.

Renoult pleit voor het doorbreken van ‘het westerse’ kunstparadigma. Hij moedigt kunstenaars uit niet-Westerse landen aan om te werken vanuit hun eigen culturele tradities en geschiedenissen en op die manier nieuwe en oorspronkelijke beeldtalen te ontwikkelen. Door zichzelf nadrukkelijk buiten het Westerse kunstcanon te positioneren, wijst hij op de waarde van artistieke genealogieën die putten uit niet-Westerse kennis, rituelen en beeldvorming. Burden of Proof wordt daarmee een ruimte waarin culturele oorsprong niet wordt gereconstrueerd, maar actief wordt herzien en opnieuw verbeeld.

Seniman

Amsterdam, 2025